ذرت‌های انبارشده، مطالبات معوق؛ بحران در مغان بالا گرفت

در شرایطی که کمر کشاورزان زحمتکش ذرت‌کار مغان زیر بار افزایش فشارهای مالی خم شده، همچنان صدایی از مطالبات به‌حق این قشر مظلوم به گوش نمی‌رسد. ذرت تولیدی سال ۱۴۰۲ همچنان در سردخانه‌های استان مجاور دپو شده و اداره بازرگانی کشت و صنعت توان فروش آن را نداشته است. بدتر آنکه محصول سال ۱۴۰۳ نیز با همان سرنوشت تلخ مواجه شده و این بار نیز ضعف مدیریت گریبان کشاورزان را گرفته است.

سؤال اینجاست: چرا کشت و صنعت پارس اجازه نمی‌دهد محصولات کشاورزان در موعد مقرر و با قیمت مصوب توسط خود کشاورزان به فروش برسد تا این تولیدکنندگان بتوانند با فروش به‌موقع محصولات‌شان، به بخشی از مطالبات خود برسند؟

چرا محل دپوی محصولاتی همچون ذرت باید در سردخانه‌های خارج از استان انجام شود؟ مگر ظرفیت سردخانه‌های داخل استان پر شده؟ یا اینکه پشت این تصمیمات، مصلحت‌های خاصی در جریان است؟

این در حالی است که کشاورزان مغان در گرمای سوزان منطقه، با وجود رطوبت بالا و ریسک درآمد در مزارع، با خون دل بذر کاشتند، آبیاری کردند و با امید به فردا محصول درو کردند. حال که زمان برداشت ثمره زحمت‌شان رسیده، گرفتار سوءمدیریت و سردرگمی شده‌اند و از شرمندگی در برابر خانواده‌های‌شان سر بلند نمی‌کنند.

اکنون زمان آن رسیده که دستگاه‌های نظارتی و بازرسی استان اردبیل به این موضوع ورود کنند. باید ریشه این اختلالات در سامانه فروش محصولات، دپوی غیراصولی، و بی‌توجهی به حقوق کشاورزان خشکانده شود.

کشاورزان مغان چیزی جز اجرای عدالت و دریافت به‌موقع حق‌الزحمه‌شان نمی‌خواهند. وقت آن است که مدیریت کشت و صنعت پارس تکانی به خود دهد و علاجی برای این درد مزمن پیدا کند، پیش از آنکه اعتماد عمومی به کلی از بین برود.